پس چون حقايقى را كه [ براى عبرت گرفتنشان ] به آن يادآورى شده بودند ، فراموش كردند ، درهاى همهء نعمت ها را به روى آنان گشوديم ، تا هنگامى كه به آنچه داده شدند ، مغرورانه خوشحال گشتند ، به ناگاه آنان را [ به عذاب ] گرفتيم ، پس يكباره [ از نجات خود ] درمانده و نوميد شدند . [ فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ * أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ * نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ ] « 1 » . پس آنان را در غرقاب گمراهى و جهالتشان تا هنگامى [ كه مرگشان فرا رسد ] واگذار . * آيا گمان مىكنند افزونى و گسترشى كه به سبب مال و اولاد به آنان مىدهيم ، * در حقيقت مىخواهيم در عطا كردن خيرات به آنان شتاب ورزيم ؟ [ چنين نيست ] بلكه [ آنان ] درك نمىكنند [ كه ما مىخواهيم با افزونى مال و اولاد ، در تفرقه ، طغيان ، گمراهى و تيره‌بختى بيشترى فرو روند . ] [ فَذَرْنِي وَ مَنْ يُكَذِّبُ بِهذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ * وَ أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ ] « 2 » . پس مرا با كسانى كه اين قرآن را انكار مىكنند واگذار ، به زودى ما آنان را به تدريج از آن جا كه نمىدانند [ به سوى عذاب ] مىكشانيم ؛ * و [ البته ] آنان را مهلت مىدهيم [ تا گناهشان را در حال بىخبرى به نهايت برسانند ] ، بىترديد نقشه و تدبير من استوار است . امام صادق عليه السلام در زمينه ، استدراج كه يكى از شديدترين عوامل هلاكت است -

--> ( 1 ) - مؤمنون ( 23 ) : 54 - 56 . ( 2 ) - قلم ( 68 ) : 44 - 45 .